Part II Sundo

December 28, 2009

12:45 I got text from the husband ng officemate ko before, “muzta ang biz mo?bukas k b ngayon? mrami bng customer. matumal kmi d2 kmi st. lukes check up c wife kz namamanas ndi sya pasok s ofc.” Nang nabasa ko sya pinabasa ko sa friend ko sabi nya sagutin ko sya ako reply “magclosed na ako ng biz nahihirapan na kase ako, hanap na lang ako ng work, loadan ko smart ko don tayo usap.” Tapos nag reply ulit sya sabi nya “cno 2” so ginawa ko hindi na kami nagreply hinayaan ko na lang after a while tumatawag na so ginawa ko sinagot ko pero hindi kami nagsasalita tapos biglang nag hello si husband tapos binaba ko na. That time nagtxt ako sa friend ko agad tapos yon nga sabi nya “Anu cnagot s txt, ayus be lht updated k ng happenings nla. Pinapaalam k p h, ayus tlg, asan k ngaun. D2 me opis, solo.”sina bi ko sa kanya na nabasa na ng asawa yung message naming kay husband so si asawa galit nag alit. Eto ang reply ni friend sa akin “gagi, e icpin n wife ikw nagtxt nun?” sabi ko naman bahala na sya kung anong isipin nya ang importante eh nahuli na nya ang asawa nya para tigilan na rin nya ako. Nagkamali ako ng akala ko kase ngayon nagtetext si wife sa akin “Wla aqng pkialam kung sarado na negosyo mo at nhihirapan kng mghanap ng trabaho, bkt by husband ka manghihingi ng load mo, kung gus2 mo ng sugar dadi wg ang asawa q” “Dsperada ka na tlga, wla ka na bng mkain kaya pati kmi gnugulo mo” “Ang kapal mo rin hndi lng pala boyfriend ang inaagaw mo pati my asawa kina career mo na dn””Hndi lng load ang uubusin q sa u dahl kaya qng mgload ng mgload, d tulad m ngpapalimos ng load””Wla na bng pumatol sa u nerereject ka na b ng lhat ng nlalapitan mo, kaya kht my asawa kina carrer mo ha ha” after an hour i got txt message from her husband “d2 aq sa labas senxa ka na sory ha”

Posted by siram at 6:03 pm | permalink | comments[4]

Part 1 Sundo

me and my officemate parating sumasabay sa isa naming officemate na may sasakyan, almost 5 or 6 months na naming ginagawa yon parati nila kaming sinasabay at minsan pa nga eh may bigay pang kung ano ano. One day I got txt from her husband “musta na? hindi ko kayo nasundo ngayon kase may pinuntahan ako.” So ako sinagot ko naman sya sabi ko “okey lang po may shuttle naman po”. After may reply sumagot ulit sya, hindi na ako sumagot sa txt nya. Napansin ko everytime na sumasabay kami sa kanila iba na ang pakiramdam ko sa husband nya so nagdecide ako na wag ng sumabay sa kanila pati yung isa naming officemate hindi na rin sumabay. After that biglang nagtext ulit sa akin ang husband nya “bakit hindi kana sumasabay sa amin” so para hindi naman sya mabastos sinabi ko “kase po marami ako ginagawa at isa pa po nagpapahintay din po kase yung isa kong officemate” tapos nagtxt ulit sya, hindi ko na sya pinatulan kase nga umiiwas na ako sa kanya. Dumating ang time na hindi ko na kayang hindi sabihin sa friend ko kase baka mag isip na rin sya bakit hindi na kami sumasabay. After office bago kami umuwi sinabi ko na sa kanya ang totoo kung bakit hindi na ako sumasabay at umiiwas ako sa husband ng officemate namin.  Nang nalaman nya sabi nya “alam ko na  yan” ako lang daw kase bakit hindi ko agad napansin yon, tapos pa sweet pa daw ako don sa husband, ang sagot ko “eh hindi ko naman inisip yon na magtake advantage sya ang sa akin. Wala naman akong pinakita na maygusto ako sa kanya (oh my God! Hindi ko sya papatulan). Kase nga daw masyado akong pa sweet sa mga tao, eh nature ko na yon eh lahat naman ganon ang pakikisama ko. Wala na naman kaming magagawa kase nga nandyan na so what I did is umiwas na lang talaga. After a month nagresign na rin ako sa work ko, nag open nalang ako ng business after 3 months nakuha ko yung pwesto na gusto ko. One day nagulat nalang ako kase biglang dumating si husband ng officemate ko sa store ko, buti nalang that time medyo maraming tao so hindi ko sya masyadong nakausap. Ito ang sinabi nya ng bigla syang dumating “bakit hindi kana nagparamdam sa akin?tinaguan mo na ako? Hindi ka nag rereply sa txt ko?” so ginawa ko para naman hindi sya mabasto sinabi ko nalang na busy po kase ako sa store ko. What I did that time nagtext agad ako sa isa kong friend sa office sinabi ko na biglang dumating sa store ko yung husband ng officemate namin. Nagulat din sya kase ang tagal na hindi ko pinapansin at iniwasan ko na talaga eh bigla pa akong pinuntahan sa store ko.  

Posted by siram at 4:41 pm | permalink | comments[1]

Sand Paper

August 30, 2009

We all know that sanding can be very useful when it comes to woodworking or finishing furniture. But if you take sandpaper and rub it against your skin, it doesn’t feel good. It’s abrasive and painful. There are certain people in our lives who are just hurtful and annoying. They irritate us. They rub us the wrong way. They get under our skin.

                You may encounter sandpaper people every single day at your workplace. Some of them may even live in your house with you! Often it’s the people we love the most who irritate us the most. But how often do you stop to think about how you bother those around you? You maybe the sandpaper person in the midst of your family and friends. The reality is that we’re all sandpaper people. We all irritate other people at times, and that’s part of God’s plan for our lives.

                Yes, you read correctly. Sandpaper people are part of God’s plan for your life. He allows sandpaper people into your life so He can craft you into a sharper tool for His purposes. Paul explains, “For we are God’s workmanship, created in Christ Jesus to do good works, which God prepared in advance for us to do”. In the Greek the word for “workmanship” literally means “a work of art or a masterpiece.” God is crafting you into the perfect tool to accomplish His amazing plan for you.

                This puts a fantastic twist on those relationships that annoy us. They are allowed into our lives for our own good, to smooth away our rough edges and make us more like Christ. This sounds wonderfully spiritual, but the problem is, how do we get along with all the other tools in the shed? Some folks seem to rub us the wrong way no matter how they try to work together. If only they were more like us, then we’d all enjoy complete harmony, right? Other than being completely unrealistic, such bliss would also rub us of becoming all that God wants us to be.

Posted by siram at 1:04 pm | permalink | Add comment

Sponsored Links

Message Board

support:

Congratulations, you’ve just completed the installation of this shoutbox.

support:

Hi! Your shoutbox is working fine!

Leave a message ▼

About Me

- Say something about yourself here -