Last june 2009 my friend celebrate her b-day. I’ll cook tuna w/ white creamy sauce, that time her sister got sick so hindi nya matitikman yung food ko. Punta na ako sa office ng friend ko, akala ko naka leave yung sister nya kase sabi nya maysakit sya so hindi ko expected na nasa office din pala sya. I saw her assistant she said kung nagkita na daw ba kami ni D sabi ko hindi pa kase wala naman sya may sakit. Nandito po sya gaing sya ditto kanina she reply. I said okey sige, hindi pa rin kami nagkita until matapos yung lunch namin. Buti nalang may separate food ako for D kase inisip ko sige kung wala sya pwede naman eto tomorrow lagay nalang sa rep. Sinabi ko kay friend, pumasok daw si D so ginawa ni friend nagtxt sya kay D tapos told her na may food sya dala ko. After lunch umuwi na agad ako kase mag business akong dapat asikasuhin. Hindi na kami nagkita ni D kase hindi naman sya magpakita agad sa amin.
one morning nagdeliver ako ng food sa dati kong office, ng papunta na ako ng lobby nakita ko si D syempre ako iiwas na kase magkagalit pa rin kami hindi pa rin kase kami in goodterm. Nagulat nalang ako ng tinawag nya ang name ko, iniwasan ko na kase sya. Lumapit na lang ako sa kanya at nag kiss and a little hug na rin. Asking me regarding sa travel agency. My replied “ah hindi ko na rin maremember sige I’ll text you kapag naalala ko sya nasa phone ko pa ata.” After that naghiwalay na kami. Funny lang kase hindi ko expected na mangyayari ito ngayon kase sa prayer ko hindi ko na sya sinasama (Lorn sana maging okey na po kami ni D, heal her heart for all the hurt that i give) and I told myself to forget D na and move on. Parang nawalan na ako ng patience to wait. Thanks God for giving us another chance for our relationship.
Me and my roomates talk about life. . . I open it up to her about my experience for the past 4 months . I told her I am suppering for depression, na hindi nila nahahalata, akala nila kaya ako pumapayat just because nag dadiet ako. The reason behind that is depressed ako. I loss almost 10 ponds for the past 4 months. Hindi kase ako nakakatulog, ang dami kong iniisip sobrang stress ako. I am always pretending na I am okey but deep inside me hindi at gusto ko ng bumigay. My roomates told me na “kalimutan ko na sya kase ginawa mo na yung part mo. Hindi na sya healthy for you.” Bigla akong natauha that night sa sinabi nya kase alam ko tama sya. That night I PROMISE to myself na kakalimutan ko na sya. Tomorrow paggising ko bagong ako na ito. Gusto ko ng ibalik ang dating ako. At alam ko kapag ginawa ko yon maraming matutuwa.
Me and my friend attend the seminars somewhere in Ortigas. After that seminars me and my friend walk going to bus stop, habang naglalakad kami we talked about the seminar “worth it sya for us” my friend told me. On the bus I told to my friend “you know what 2006 Ms “D” invited me to attend to that community, she will always texted me hanggang sa nagsawa na nga sya sa akin kase hindi ako nag pupunta. Alam mo ngayon parang pinagsisisihan ko kase kung nakinig lang ako sa kanya “MAYAMAN” na ako ngayon.” But i know hindi pa huli ang lahat. God has a purpose why Me and “D” are not in good terms right now.
Mar 23, 2009 “A” texted me, that time busy ako hindi ko nahahawakan ang phone ko kase nag aasikaso ako ng mga papers for the libing ni Grandma. “thanks sorry late ko na nabasa ang message mo at hindi ko nasagot ang tawag mo kase busy ako ang dami kaseng tao at ang dami ko ring dapat kausapin at asikasuhin” my replied “okey kelan ang libing?”she replied “Mamaya ng 2:00pm, kaya busy ako” my replied “Bakit hindi ka daw agad ako sumasagot sa text nila syo?” ang alam ko hindi ko na sya nareply kase nga busy ako. March 24, 2009 nagtext ako kay A “sa March 25 2:00pm ang libing kase mayhinintay pa kami ang daming tao nakakapagod, ngayon ko lang nahawakan ang phone ko” (“D” ginawa ko ito kase ayaw kong magkaroon kayo ng conflict with A kase pinayagan mo akong nagleave ng matagal, ayaw ko kaseng isipin nya na malakas ako syo. Sorry D!). Kaya pumasok na rin agad ako ng March 26, 2009, para walang masabi si A.