One morning nagising ako ng maaga, hinanap ko agad ang katabi ko kase past 3:45 am pa lang wala na sya sa bed namin. I was thingking na nagrestroom lang sya, so natulog na ulit ako, after an hour nagising ulit ako wala pa sya. I decided na tumayo na sa higaan ko then I saw him sa terrace (Balcony) nilapitan ko sya “what are you doing here its already 4:00 am?” hindi nya ako kinakausap. After that nagsalita ako sa kanya “what is your problem? We are here to help you? just tell me WHAT?” Nakita ko sya nanginginig na ang buong katawan nya, akala ko giniginaw lang sya. Tapos sabi nya sa akin “Hindi ko na kaya sobrang nakulong na ako ng mundo, wala na talaga akong pag asa”. My replied “ano ka ba have faith in God kung ano man ang pinag dadaanan mo ngayon, matatapos din yan.” Hindi sya mapakali para syang balisa na hindi nya alam ang gagawin nya. So that day I texted to my friend regarding spiritual counselor. I will called to that office then pimuntahan namin sya kase willing naman sya na maging maayos ang buhay nya. During that counseling the counselor told me that ang bigat ng pinagdadaanan nya nahihirapan pa nga syang mag open up, kaya ang ginawa ko prayover ko muna sya then pinasulat ko nalang sa kanya. After that session thanks God kase medyo nabawasan ang bigat sa dibdib nya. He told me that “hindi ako makapaniwala na may mga ganito pang institution or community na willing to help sa mga katulad nya”. I told him na “oo naman kase wag mong isarado ang mundo mo”.
