March 21, 2009 10:17am I received text message from my sister “asan ka?anong ginagawa mo?” “nandito ako sa office, bakit?” my replied. After a few minutes I received text message again from Doc “kumusta kana? Asan kana? Tumawag ako sa Dada mo sabi ko ipasundo ka at uuwi ka sa province” my replied “ah okey wag na commute na lang ako ,dito pa ako office mga 6:00pm pa ako luluwas sa Lucena nalang ako matutulog” (hindi ko alam na sobrang “WORST” na pala ng situation ng Grandma ko, na kailangan ko ng magmadaling umuwi para maabutan ko pa sya ng buhay) I am still hoping na gagaling sya at malalampasan nya yon.
1:29pm received a call from my sister, ang lucky ko kase na dead ang battery ko both my mobile phone dead battery. I was trying to find charger to charge my phone but unfortunately wala akong nahiraman kase wala namang office that time (Sat) so walang tao sa office. Pag uwi ko sa dorm nagcharge agad ako ng nagopen ako ang daming message na pumasok 1st “Asan ka? pauwi na kami ng quezon kase patay na si Grandma” (para akong binuhusan ng malamig na tubig napaupo nalang ako sa floor at umiyak, “ang bilis ng pangyayari God bakit ganon?bakit si Grandma pa?nakiusap ako syo, kung kukuhain mo na sya kung pwede after na lang ng b-day nya. hindi mo ako pinakinggan?”)2nd “Ineng umuwi kana at patay na si Grandma mo, pray for her soul, baka umuwi din ako, papunta na ako sa airlines to buy ticket” 3rd “Asan ka ba ha? Bakit patay ang phone mo? Wag kang umalis sa dorm mo at susunduin kayo dyan?” 4th “be strong ganyan talaga ang buhay, lahat naman tayo pupunta din dyan. God bless” 5th “cutie asan ka ba ha? Okey ka lang ba dyan? Bakit nakapatay ang phone mo? Papunta na kami dyan wag kang aalis” 6th “okey lang yon kesa makita mo sya ng nahihirapan, masmasakit yon. Be steadfast” 7th “uwi na please” ang daming message halos hindi ko na alam kung sino sino sila.Ang alam ko lang kailangan ko ng umuwi sa province that time, at etext si “D”, so nagtext ako kay “D”. After a while nag ring na ang phone ko (my sister calling) “dead batt ako kaya naka off ang phone ko sige mag aayos na ako ng gamit ko. Asan na kayo? Ingat ! Bye” my replied. Mixed emotion takot, galit at awa sa sarili ang naramdaman ko that time.
During my travel going to Quezon, I told to myself sana maaksidente kami tapos ako lang ang sugatan at patay para makasama ko na si lola. Weird pero that’s true, wala na akong dahilan na mabuhay pa kung wala na rin naman yung tao na INSPIRATION ko.
Burial days, 1st time ng nakita ko yung tent sa labas ng bahay namin at ang daming tao sa loob at labas ng bahay. Papasok ba ako o hindi kase para sa akin panaginip lang eto. I saw the white coffin inside my house the lights and flowers. Speechless . . . ganito pala ang feeling kapag actual na . . .nilapitan ko sya . . . hindi ako na iyak kase ng nakita ko sya ang ganda ng ngiti nya sa akin at sobrang fresh ng hitsura nya, parang hindi sya patay, parang gusto nyang sabihin sa akin “don’t worry okey na ako Apo”. Naubos na ata ang luha ko, kase sa Manila pa lang umiiyak na ako. Kaya from first to last hindi ko nagawang umiyak or siguro kase nagging busy din ako sa mga bagay na dapat kong asikasuhin kase sinabi ko sa kanya na ako mismo ang mag aayos ng libing nya, ako ang hands on sa lahat, ako ang nagluluto, nagseserve ng food, nag gogrocery, nag ayos sa hospital, munisipyo, church, sementeryo etc. Ginawa ko nalang busy ang sarili ko during that time. Even my friends na nagpunta sa house hindi ko rin sila naasikaso kase ayaw kong pag usapan si Grandma. Yung mga officemate ko na nagtext at tumatawag sa akin hindi ko na rin sila pinansin. (thank you for the effort).Even my family at kamag anak namin sorry kung hindi ko kayo napagbigyan ng pansin that time. (I hope you will understand me)
After all this things happened, I chose being alone, I am not ready na pag usapan ang nangyari. Naging busy ako sa mga bagay na dapat asikasuhin. Gusto ko munang hanapin ang sarili ko, gusto ko ng maging normal ang lahat after all. Before akong makipag usap sa mga tao, ayaw ko ng kalat kalat ako.
